Miasto o wielu twarzach. Obraz Neapolu w twórczości Zygmunta Krasińskiego.

Andrea F. De Carlo

(Università degli Studi di Napoli „L’Orientale”)
E-mail: afdecarlo[at]unior.it
ORCID: 0000-0001-9116-8308
DOI: 10.31261/FLPI.2021.03.02
„Fabrica Litterarum Polono-Italica” 2021, nr 1, s. 13-32

Pobierz artykuł
Pobierz cały numer
Artykuł jest dostępny w języku włoskim

Abstrakt

Już wielu badaczy zauważało, że choć Krasiński był przywiązany do Włoch, to jego związek z italską ziemią nie zawsze miał jednakowe natężenie i podlegał on wielu wahaniom i zmianom. Artykuł ma na celu pokazanie tego złożonego związku, pogłębiając szczególnie rozumienie niejednoznacznej relacji poety z Włochami, a zwłaszcza z Neapolem – miastem o wielu twarzach, gdzie mieszkała jego ukochana Delfina Potocka. Ten trudny „związek z miastem” uwidacznia się w korespondencji i twórczości Krasińskiego. Neapol pozostawał emblematyczny, bo to miasto, które z jednej strony jawiło się jako tło rajskiego, idealnego do życia i tworzenia miejsca, pozwalającego odczuwać miłość do ukochanej kobiety, z drugiej zaś strony było miejscem nie do zniesienia, w którym poeta niechętnie przebywał. Najprawdopodobniej na ten dualistyczny obraz Włoch wpłynęły ówczesne problemy społeczno-polityczne miasta, ale przede wszystkim kwestie osobiste – wewnętrzne uczucia i nastroje samego Krasińskiego.

Andrea F. De Carlo

(Università degli Studi di Napoli „L’Orientale”)
E-mail: afdecarlo[at]unior.it
ORCID: 0000-0001-9116-8308
DOI: 10.31261/FLPI.2021.03.02
„Fabrica Litterarum Polono-Italica” 2021, nr 1, s. 13-32

Pobierz artykuł
Pobierz cały numer
Artykuł jest dostępny w języku włoskim

Abstrakt

Już wielu badaczy zauważało, że choć Krasiński był przywiązany do Włoch, to jego związek z italską ziemią nie zawsze miał jednakowe natężenie i podlegał on wielu wahaniom i zmianom. Artykuł ma na celu pokazanie tego złożonego związku, pogłębiając szczególnie rozumienie niejednoznacznej relacji poety z Włochami, a zwłaszcza z Neapolem – miastem o wielu twarzach, gdzie mieszkała jego ukochana Delfina Potocka. Ten trudny „związek z miastem” uwidacznia się w korespondencji i twórczości Krasińskiego. Neapol pozostawał emblematyczny, bo to miasto, które z jednej strony jawiło się jako tło rajskiego, idealnego do życia i tworzenia miejsca, pozwalającego odczuwać miłość do ukochanej kobiety, z drugiej zaś strony było miejscem nie do zniesienia, w którym poeta niechętnie przebywał. Najprawdopodobniej na ten dualistyczny obraz Włoch wpłynęły ówczesne problemy społeczno-polityczne miasta, ale przede wszystkim kwestie osobiste – wewnętrzne uczucia i nastroje samego Krasińskiego.